zadzwoń:

22 455 56 01

Jeżeli potrzebujesz pomocy odwiedź nasze:

Centrum Wiedzy

lub

Zadzwoń 

Jeśli masz pytanie

zadzwoń:

22 455 56 00

lub

Wypełnij formularz kontaktowy

Oddzwonimy do Ciebie 

 

Każdego roku ustawodawca przygotowuje ponad

25 000 stron aktów prawnych

Podpowiemy Ci, jak poradzić sobie w gąszczu tak często zmieniających się przepisów. 

Zapisz się na Newsletter Prawny Sage

15 maja 2017

Co każdy przedsiębiorca musi wiedzieć o Jednolitym Pliku Kontrolnym i przygotowaniu się do e-kontroli?


Od 1 lipca 2016 roku urzędy skarbowe przeprowadzają e-kontrole podatkowe i żądają od sprawdzanego przedsiębiorstwa danych w formie Jednolitego Pliku Kontrolnego (JPK). Jak sprawdzić, czy przeprowadzane przez firmę transakcje były prawidłowe?

Od 1 lipca 2016 r. obowiązek comiesięcznego składania Jednolitego Pliku Kontrolnego dotyczy dużych przedsiębiorców, natomiast od 1 stycznia 2017 r. także małych i średnich przedsiębiorców. Już za kilka miesięcy, od 1 stycznia 2018 r. JPK będą musieli składać mikroprzedsiębiorcy.

Jak wynika z danych resortu finansów, od stycznia 2017 r. obowiązek przesłania JPK zrealizowało ok. 110 tys. podatników VAT, którzy wykazali ponad 160 mln transakcji w rejestrach zakupów i sprzedaży. Stwierdzono formalną poprawność ok. 90% plików, natomiast ponad 63 tys. transakcji w rejestrach zakupów wzbudziło wątpliwości w odniesieniu do ich rzetelności i prawidłowości (np. posługiwanie się fakturami VAT przez podatników nieuprawnionych do ich wystawiania.


JPK – identyfikator nieprawidłowości

Jednolity Plik Kontrolny to elektroniczna forma gromadzenia i układania danych księgowych (realizowana przez odpowiednie programy informatyczne do prowadzenia księgowości). Jest to dodatkowa ewidencja, którą – w ujednoliconej strukturze – przedsiębiorca będzie przekazywał organom skarbowym.

Wyróżniamy takie struktury jak:

  • plik ewidencji zakupu i sprzedaży VAT – JPK_VAT,
  • podatkowa księga przychodów i rozchodów – JPK_PKPIR,
  • ewidencja przychodów – JPK_EWP,
  • faktury sprzedaży VAT – JPK_FA,
  • wyciąg bankowy – JPK_WB,
  • magazyn – JPK_MAG
  • księgi rachunkowe – JPK_KR.

Obowiązek comiesięcznego wysyłania danych dotyczy wyłącznie pliku ewidencji sprzedaży i zakupu. Co to oznacza w praktyce? Pod koniec każdego miesiąca przedsiębiorca musi wygenerować plik .xml stanowiący ewidencję zestawiającą w jednym miejscu dane z rejestru zakupów VAT, rejestru sprzedaży VAT oraz deklaracji VAT. Składanie przez podatników JPK ma wpłynąć na szybszą weryfikację wykazywanych zwrotów z podatku VAT. Dzięki temu organy podatkowe będą mogły się skupić na działaniach skierowanych wobec podmiotów, w przypadku których występują nieprawidłowości. Dla przedsiębiorców natomiast szybsza weryfikacja oznacza możliwość swobodniejszego i szybszego planowania dalszych działań biznesowych.



Ewidencja sprzedaży i ewidencja zakupu – najważniejsze informacje


Ewidencja sprzedaży umożliwia prawidłowe wyliczenie kwot podatku należnego w danym okresie rozliczeniowym. Zapisy powinny być dokonywane w porządku chronologicznym. Muszą się tu znaleźć kwoty sprzedaży netto z podziałem na stawki podatkowe oraz kwoty podatku należnego od tej sprzedaży (również z podziałem wg stawek). Ewidencja musi zawierać całą dokonywaną sprzedaż, zarówno udokumentowaną fakturami sprzedaży, jak i tę nieudokumentowaną. W zależności od rozmiaru działalności gospodarczej można zdecydować się na prowadzenie jednej, ogólnej ewidencji, bądź też kilku. Decydując się na kilka, należy pamiętać, że na koniec miesiąca trzeba zestawić dane ze wszystkich ewidencji i po ich podsumowaniu sporządzić jedną, ogólną deklarację VAT.


Ewidencję zakupu prowadzi się w celu określenia wysokości podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu w danym okresie rozliczeniowym. Zawiera oryginały otrzymanych faktur zakupu i faktur korygujących oraz dokumentów celnych. Muszą być w niej wyszczególnione wszystkie dane, które umożliwiają prawidłowe sporządzenie deklaracji VAT: numer dokumentu i datę jego wpływu, nazwę i adres sprzedawcy oraz jego NIP, wartość dostawy brutto, kwotę naliczonego podatku, wartość zakupów nieopodatkowanych. W praktyce pomocne jest wyodrębnianie faktur dotyczących nabywanych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jeśli podatnik rezygnuje z odliczania podatku naliczonego bądź odliczenie mu nie przysługuje (np. jego sprzedaż podlega zwolnieniu z VAT-u), nie musi prowadzić rejestru, podobnie zresztą jest w przypadku zakupów zwolnionych od podatku, zakupów dokonanych u podmiotów zwolnionych od podatku oraz innych zakupów, w stosunku do których nie przysługuje prawo do odliczenia od podatku.


Newsletter_2

Przygotowanie się do e-kontroli

W przypadku e-kontroli podatnik na wezwanie organów skarbowych musi udostępnić kontrolerowi w formie elektronicznej księgi podatkowe i inne dowody przeprowadzonych transakcji. Musi poinformować organ kontrolny o parametrach używanego w firmie programu finansowo-księgowego (czyli o jego nazwie, wersji, dacie rozpoczęcia używania i typach formatów plików, w których zapisywane są informacje księgowe). Podczas kontroli Urząd Skarbowy może pobrać dane podatkowe i księgowe w formie elektronicznej, a następnie poddać je analizie.

Aby przygotować się do kontroli, należy sprawdzić firmowe systemy IT pod kątem zawartości wymaganych danych. Pamiętajmy, że błędy w konfiguracji oprogramowania mogą wpłynąć na prawidłowość obliczeń podatkowych – dlatego koniecznie zweryfikujmy konfigurację. Sprawdźmy następnie źródła danych – przeanalizujmy prawidłowość działania przesyłu danych, odbywającego się np. pomiędzy systemem sprzedaży a systemem finansowo-księgowym, a także upewnijmy się, że dane wprowadzone przez użytkowników systemu księgowego są prawidłowe. Warto skorzystać z platformy informatycznej, która pozwoli na weryfikację poprawności danych, wygenerowanych w Jednolitym Pliku Kontrolnym, takiej jak Sage e-Audytor. System ten umożliwi przedsiębiorcy zweryfikowanie kompletności, spójności logicznej i poprawności matematycznej danych. Porównuje on także dane z pliku kontrolnego z danymi zawartymi w deklaracji VAT-7.